مناجاتی مجرمانه

خدای من  و ای معبود من: هر وقت خواستم عبادت کنم و نماز بخوانم و با تو رازونیاز کنم بر من خواب خفیفی مسلط ساختی و در هنگام مناجات ، از دلم حال مناجات را ربودی ؟ چرا هر وقت که خواستم بندۀ خوبی باشم و با توبه کاران همنشین شوم ، برایم یک مشکل و یا گرفتاری به وجود آوردی که نتوانم خوب باشم پایم در راه خوبیها بلغزد و میان من وتو مشکلات وگرفتاریها حائل شود.

مولای من و محبوب من ، شاید از درگاهت مرا راندی و از محضرت دورم کردی

وشاید دیدی که حق تو راسبک شمردم پس مرا از خود دور کردی

شاید دیدی که از تو غافل شدم و به تو بی توجه ام پس مرا با بدی ها تنها گذاشتی

و شاید مرا دروغ گو دیدی پس دورم انداختی

یا شاید دیدی شکر گذار نعمت هایت  نیستم پس از عبادت و راز ونیاز محرومم کردی

شاید مرا در مجالس علماء نیافتی پس ذلیل و خوارم کردی

شاید دیدی از غافلانم پس از رحمت خودت نا امیدم کردی

یا شاید دیدی در مجالس لهو و بیهوده شرکت می کنم مرا با اهل آن مجالس رها کردی

یا شاید دوست نداری صدایم را بشنوی پس از بارگاهت دورم کردی 

یا شاید بخاطر گناهانم کیفرم دادی

یا شاید بخاطر بی شرمی از تو مجازاتم کردی

مولای من وای معبود من: اگر مرا بخاطر گناهانم مؤاخذه کنی من نیز بخشش تورا

 مطالبه می کنم و اگر مرا بخاطر خواریم باز خواست نمایی من نیز به دامان کرامت تو

 چنگ می زنم و اگر مرا به جهنم بیفکنی من نیز در میان جهنمیان فریاد می زنم :

دوستت دارم

 

محبوب من : اگر فقط خوبان درگاهت را مورد لطف و عنایت وآمرزش خود قرار دهی پس گنه کاران به کجا پناه برند؟

 و اگر فقط صدای خوبانت را بشنوی پس بد کاران به کجا استغاثه کنند ؟

خدای من : اگر مرا به جهنم افکنی دشمنانت را خوشحال کرده ای ! و اگر مرا داخل بهشت نمایی پیامبرت را خوشحال کرده ای وقسم به خودت که می دانم شادی پیامبرت را بیشتر دوست داری تا شادی دشمنانت

                                                                                     گزیده ای از دعای شریف ابو حمزه ثمالی

 

خدایا دوستت دارم